:قسمت دوم دستان قطع‌شده
(تصاوير اخبار فرانسه مي 1945) پراگ از اولين قربانيان وحشي‌گري‌هاي هيتلر در اروپا بود
اين تصاوير حاوي روايتي هستند از آخرين روزهاي اشغال
،اوايل ماه مي، يعني زماني که پايتخت چک درست شبيه پاريس، به تنهايي خود را آزاد کرد
در تمام کشورهاي جهان به استثناي آلمان
سنگفرش‌ها از زمين برداشته شدند تا به سنگرهاي آزادي تبديل شوند
،در پراگ هم، مثل هر جاي ديگر آرشيوهاي گشتاپو به جوي ريخته شدند
و صليب شکسته در آتش افتاد
(تصاوير اخبار شوروي مي 1945) تانک‌هايمان
.به سمت جنوب پيشروي مي‌کنند اين حمله‌ي نهايي اين جنگ است
آنها به دشمن نزديک مي‌شوند و دشمن هنوز مقاومت مي‌کند
نجات پراگ به سرعت آنها بستگي پيدا کرده
يک ساعت زودتر با نجات جان 100.000 انسان برابر است
اولين تانک شوروي که وارد پراگ شد تانک شماره‌ي 23 بود
،همون تانک روي يه سکوي سنگي که به يه نماد تبديل شده بود
در اوت 1968 توسط تانک‌هاي ديگه‌ي شوروي محاصره شد
بخش سوم: از بهار پراگ تا برنامه‌ي مشترک
:روي يکي از ديوارهاي براتيسلاوا
لنين! بيدار شو که برژنف کاملاً قاطي کرده
راديوهاي مخفي به کار افتادن
اما مهم‌ترين پيغام راديويي روز 21 اوت
اوني بود که نماينده‌هاي
چهاردهمين کنگره‌ي حزب کمونيست چکسلواکي رو براي شرکت در کنگره دعوت مي‌کرد
نماينده‌ها توسط خطوط مخفيِ از پيش تشکيل شده به کارخونه‌اي توي يکي از حاشيه‌هاي شهر منتقل شدن
جايي که کنگره توي اون تشکيل مي‌شد
شناخته‌شده‌ترين اعضا با کاميون يا آمبولانس منتقل شده بودن
يه دوربين مخفي تصاوير اين کنگره‌ي زيرزميني رو ضبط کرد
بايد مواکداً گفت که اون چيزي که اينجا مي‌بينيم
تجمع مخالفين، که در اکثريتن، نيست
بلکه نمايش حضور حزب کمونيست قانوني چکسلواکيه
،اين کنگره از قبل و توي ماه ژوئن توسط کميته‌ي مرکزي برنامه‌ريزي شده بود
نماينده‌ها طي ماه‌هاي ژوئن و ژوئيه به صورت منظم توي جلسات شرکت داشتن
،علي‌رغم تغييراتِ برنامه که به علت حمله‌ي شوروي پيش اومده بود
باز 1182 نماينده توي کنگره حاضر شدن
يعني بيش از سه‌چهارم کل نماينده‌ها
.و اين يعني اکثريت مطلق و در ضمن بر اساس قانون، کنگره
تنها مرجع قانوني براي هدايت حزب بود
(اولين سخنران، مارتين واتسوليک) :واقعيت اول
اشغال جمهوري ما، توسط قواي متفق
بدون اينکه، رييس‌جمهور، دولت، مجلس يا کميته‌ي مرکزي در جريان قرار داشته باشن
واقعيت دوم: واکنش همه‌گير مردم ما عليه اشغال
از نظر من، اين واکنش مي‌بايست تنها الگوي تعيين‌کننده و اصلي
براي حزب در برابر اين واقعيت باشه
،اگر بناست حرف مردم رو زير پا نگذاريم امکان ديگه‌اي نخواهيم داشت
!ديگه هرگز رفاقتي با شوروي وجود نخواهد داشت-
،برگ‌هاىِ خزان چو پَژمردند»- «جمع گردند با دَمِ پارو
...ما منتظر-
...ما بيست سال فکر مي‌کرديم، بيست و سه سال
بازم صد سال ديگه، اين خيلي زياده
قطار مخصوص برژنف، توي 29 ژوئيه وارد «چيرنا ناد تيسو»، منطقه‌اي از اسلواکي شد
قطاري که تمام شب در خاک شوروي راه پيموده بود
همه به گرمي يکديگه رو در آغوش مي‌کشيدن، اما بيانيه‌ي مشترک بسيار مبهم بود
برژنف و دوبچک برداشت متفاوتي از يه لغت مشخص داشتن
دوبچک در مسکو‍(مقصد نامعلوم سفر قبليش) برژنف ديگه‌اي رو ملاقات کرده بود
و حالا در برابر برژنف ديگه‌اي قرار داشت که با تهديد و اشغال خواستار عادي‌سازي روابط بود
حتي سخت مي‌شه گفت که آيا دوبچک و اطرافيانش
افتخار نشستن سر ميز مذاکره با برژنف رو
بدون وساطت رييس‌جمهور اسوبودا، کسب مي‌کردن يا خير
اسوبودا که به ابتکار شخصيِ خودش عازم مسکو شده بود، تا دنبال اعضاي کميته‌ي مرکزيِ ربوده شده بگرده
برژنف طوري از اون استقبال کرد که انگار همه‌ي اينها صرفاً شاهدي بر حسن رابطه‌ي بين شوروي و چکسلواکي بوده
او رو با افتخار تو خيابون‌هاي مسکو مي‌گردوندن
،درست سه روز بعد نيروهاي پيمان ورشو وارد خاک چکسلواکي شدن
!گوش بده! گوش بده-
اين چه مشکلي رو حل مي‌کنه؟
!رفيق! رفيق! برادر
!برادران
شما تو پراگ ما چي مي‌خوايد؟
تو کمونيستي!؟
(هاوانا 23 اوت 1968) مسئله‌اي که مي‌خواهيم به اون بپردازيم
با نظر بسياري از افراد در تناقضه
،عده‌اي هستن که مواضعشان
در تناقض با منافع ماست
و عده‌ي ديگه‌يي که مواضعشان خطرات جدي براي کشور ما داره
به نظر ما
تصميمات اتخاذ شده در چکسلواکي را
تنها از نقطه‌نظري سياسي مي‌توان توضيح داد
و نه از نقطه‌نظر قانوني
چرا که در جايگاه قانون
هيچ توجيهي براي اين اعمال وجود نداره
چه چيز استفاده از چنين درماني رو توجيه مي‌کنه؟
درماني که جنبش انقلابي جهان رو
.در چنين وضعيت سختي قرار مي‌ده
درماني که چنين موقعيت تروماتيکي رو
براي مردم، به ويژه مردم چکسلواکي رقم مي‌زنه
درماني که ملتي رو به اجبار :در برابر اين انتخاب تلخ قرار مي‌ده
اشغال توسط ارتش کشورهاي بيگانه
هرچند که اين کشورها سوسياليست باشن
وضعيتي که در اون ميليون‌ها شهروند
در برابر اجبار انتخاب
،بين بي‌عملي در برابر چنين وضعيتي
،که خود يادآور صحنه‌هايي مشابه اما قديمي‌ترن
يا نبرد شانه به شانه
،در کنار نيروهاي طرفدار يانکي‌ها
،دشمنان سوسياليسم
جاسوس‌هاي آلمان غربي
و يک مشت فاشيست و مرتجع ديگه
که از اين اتفاق بهره مي‌گيرن
تا توسعه‌طلبي خودشون رو تحت لواي وطن‌پرستي و مبارزه براي آزادي چکسلواکي بزک کنن
اما مسئله‌ي اصلي چه بخواهيم چه نخواهيم
اينه که: آيا اردوگاه سوسياليسم مي‌تونه
اجازه‌ي بسط وضعيت سياسي‌اي رو بده
که منجر به جدايي کشوري سوسياليست از اردوگاه
و سقوط اون به آغوش امپرياليسم بشه؟
!نقطه‌نظر ما در اين زمينه روشنه: نه! نمي‌تونه
و اردوگاه سوسياليستي اجازه داره
به هر طريقي جلوي اين رو بگيره
(ژرژ مارشه، دبيرکل حزب کمونيست فرانسه)
(شهر ليلِ فرانسه، 1970) حزب کمونيست فرانسه
!با دخالت نظامي مخالفت کرد
و تغييري در اين موضع‌گيري صورت نگرفت
توي کنگره‌ي نوزدهم روي اين موضع تاکيد شد
مي‌تونم دلايل اين موضع‌گيري رو :در سه جمله خلاصه کنم
توي ژانويه‌ي 1968، وقتي حزب کمونيست چکسلواکي
تغييراتي رو در زيست اقتصادي اون کشور اعلام کرد
براي به کار بستن يه دموکراسي سوسياليستي واقعي
،بدون اينکه کوچکترين قصدي براي دخالت در امور داخلي اون کشور داشته باشيم
.اين تصميم رو درست ارزيابي کرديم و از اون حمايت کرديم
در ادامه مسلماً توي کشوري مثل چکسلواکي
که قدمت [سوسياليسم] به سختي به ربع قرن مي‌رسه
طبيعيه که نيروهايي ضدسوسياليسم باقي مانده باشن پس در نتيجه مي‌بايست با اين نيروها جنگيد
اما ما هميشه باور داشتيم
،که حزب کمونيست چکسلواکي کارگران و آزاديخواه‌هاي چکسلواک
،به اندازه‌ي کافي قدرتمند بودن براي اينکه به تنهايي از پس اين معضل برآن
،کنگره‌اي بود که در اون- براي اولين بار ليست کانديداها
از قبل توسط دستگاه تنظيم نشده بود
کنگره‌اي بود که همه‌ي افراد حاضر توي سالن در اون دخالت مي‌کردن و بحث رو دست مي‌گرفتن
يه نماينده‌ي ساده :مي‌تونست يه سخنران رو خطاب قرار بده
!الان داشتي مي‌گفتي‌«ما» پس منم مي‌تونم بگم ما
.ما همه نماينده‌هاي کنگره هستيم و لازمه که همه با هم به توافق برسيم
(اتيين فاژون) (رييس دفتر سياسي حزب کمونيست و سردبير اومانيته) روژه گارودي استعداد خاصي براي از ريخت انداختن واقعيت پيدا کرده
توي نوشته‌هاي اخيرش دستاوردهاي شگرف اتحاد جماهير شوروي
به مجموعه‌اي از اشتباهات روزافزون فروکاسته شده
به جز انقلاب اکتبر به هيچ چيز ديگه‌اي رحم نمي‌کنه
و همبستگي با حزب کمونيست شوروي جاي خودش رو به افشاگري در مورد اين حزب داده
هم‌چنان که نقد سيستماتيک و اغلب توهين‌آميز نسبت به سران و رهبران اين حزب
او همون افتراهاي ارتجاع رو عليه شوروي و کشورهاي سوسياليست تکرار مي‌کنه
(خورخه سمپرون) حزب، ارگاني نبود که به صورت نظامي و با انضباطي کورکورانه، قدرت رو به دست بگيره
حزب توي اکتبر 1917، حزبي بود که در اون آزادي بيان، آزادي ايجاد فراکسيون
آزادي بحث بين فراکسيون‌ها وجود داشت
همه‌ي اينها در همون لحظه‌اي که قدرت رو به دست مي‌گرفت وجود داشت
در واقع بعدها و بعد از پيروزي بود که
اين محدوديت‌ها در مورد درگيري‌هاي درون‌حزبي اعمال شد
اما حزبي که قدرت رو به دست گرفت
اين حزبي نبود که بعدها مدل اون به همه‌ي کشورها تحميل شد
،حزب انقلاب اکتبر، اگه امروز وجود داشت از جنبش کمونيستي حذف مي‌شد
دقيقاً به همون دلايلي که بسياري از اعضاي حزب کمونيست چک
و افرادي که سعي دارن مبارزات درون‌حزبي رو از سر بگيرن، اخراج شدن
همه‌ي اعضاي کميته‌ي مرکزي که توسط کنگره انتخاب شده بودن
از حزب اخراج شدن
کنگره‌ي چهاردهم هم بي‌اثر اعلام شد
و شخص دوبچک مي‌بايست توي مسکو اين عمليات جن‌گيري رو رسميت ببخشه
خب! به اين تصاوير توجه کنين
توي اين تصاوير چيزهايي خواهيد ديد :که هرگز جاي ديگه‌اي وجود نداشته
حزب کمونيستي که با خروج از استالينيسم خودش رو متحول مي‌کنه
و دموکراسي سوسياليستي رو از سر مي‌گيره
مرتجعين امپرياليست مي‌گفتن که اين دو جمع اضدادن و چنين چيزي شدني نيست
شوروي هم به روش خودش همين رو مي‌گفت
براي اين دو، هم‌زيستي مسالمت‌آميز دقيقاً به همين معني بود
:اونها به من مي‌گفتن
(اميل زاتوپک، قهرمان دو و ميداني)
«!تو يک کلمه‌م حرف نمي‌زني»
من جواب مي‌دادم نيازي به حرف زدن من نيست
شما امروز صبح من رو اخراج مي‌کنيد
و امروز عصر خبرش توي راديو مخابره مي‌شه
توي بي‌بي‌سي، راديو اروپاي آزاد و صداي آمريکا
به هر صورت مطلقاً قدغن مي‌کنيم که تو حرفي بزني-
من: شما مي‌تونين هر چيزي رو قدغن کنين
اما مردم متوجه مي‌شن
اگه من سر تمرين‌ها حاضر نشم
و به مدرسه‌اي که توش درس مي‌دم نيام
دولت چه کاري مي‌تونه با شما بکنه؟-
والا نمي‌دونم، اما فکر مي‌کنم اشتباه بزرگي مي‌کنن-
چرا که شايد بعضي وقت‌ها و شايد امروز
دولت جديد و رهبري جديد
بتونه کسي رو زنداني کنه
اما اگه اون آدم من باشم
همه مي‌دونن که من آدم خوبي‌ام
چون من آدم سرشناسي هستم
و همه از من به خوبي ياد مي‌کنن
من، سال 52 از زاتوپک توي بازي‌هاي المپيک هلسينکي فيلم گرفته بودم
چيزي که براي ما تو اون روزها مثل يه نفس تازه بود. يه جزيره‌ي کوچيک امن تو فضاي جنگ سرد
شايد روزي تاريخدان‌ها ازش به عنوان
يه اقدام مشترک براي رابطه‌ي غرب و شرق ياد کنن
تجسم يه شکل ابتدايي از ديپلماسي پينگ‌پنگ و بسکتبال
در حالي که جنگ کره کاملاً چيز ديگه‌اي رو مجسم مي‌کرد
تو هلسينکي يه نفر به عنوان سرآشپز تيم کره‌ي جنوبي حضور داشت
و سرآشپز اين تيم همون کسي بود که
تو برلين در برابر دوربين لني ريفنشتال برنده‌ي ماراتن المپيک 1936 شد
با اين تفاوت که اون موقع ژاپني بود
هيچ‌وقت نمي‌دوني از چي داري فيلم مي‌گيري
لني ريفنشتال فکر مي‌کرد از يه ژاپني فيلمبرداري کرده اما از يه کره‌اي فيلم گرفته بود
سال 52 من با دوربين، قهرمان پرش [از روي مانع] تيم شيلي رو تعقيب مي‌کردم و فکر مي‌کردم دارم از يه سوارکار فيلم مي‌گيرم
:اما از يه کودتاچي فيلم گرفته بودم
سروان مندوسا. که بعداً شد ژنرال مندوسا
يکي از چهار عضو خونتاي نظامي پينوشه
هيچ‌وقت نمي‌دوني از چي داري فيلم مي‌گيري
فکر مي‌کنين دوربين‌هاي تلويزيوني
چي از استاديوم مونيخ تو سال 1972 نشون مي‌دادن؟
تحسين عظمتي که به عزاي کشته شدن 8 گروگان اسراييلي تبديل شد، اما بازي‌ها ادامه پيدا کرد
،ولي من تو مکزيکو، سال 1968 با چشم خودم شاهد قتل‌عام 200 نفر بودم
صرفاً براي اينکه بازي‌ها بتونه شروع بشه
تظاهرات دانشجويي تو مي 68، اما از نوع مکزيکي. كه خيلي سريع برانگيخته شد
دويست نفر کشته شدن و بازي‌ها تونستن توي پايتختي که صلح در اون برقرار شده بود آغاز بشه
بدون اينکه حتي يه کشور به اين دعوت پاسخ منفي بده
به خاطر همه‌ي اينها بود؟ به خاطر«کابوس تاريخ»؟
که اميل زاتوپک توي استاديوم مونيخ، سال 72، اشک مي‌ريخت؟
يا شايد صرفاً در ارتباط با استاديوم هلسينکي تو 1952 بود
،که براي چکسلواک‌ها، قبل از هر چيز سال دادگاه‌هاي اسلانسکي بود
متهم اسلانسکي؛ چي شد که بعد 30 سال- عضويت و تعلق به حزب کمونيست چکسلواکي
خودتون رو در اختيار امپرياليسم قرار دادين؟
تا جايي که به سطح راس توطئه و خيانت عليه جمهوري مردمي رسيدين
رودلف اسلانسکي، که 14 ماه قبل) (دبيرکل حزب کمونيست چکسلواکي بود
براي توضيح اين اجازه بدين چند کلمه‌اي راجع به گذشته‌ي خودم بگم
من توي جنبش کارگري شرکت کردم
اما اصالتاً از خانواده‌اي بورژوا هستم
يازده نفر محکوم به مرگ
و مسلماً اسلانسکي در بين اونها
سه نفر جون سالم به در مي‌برن: حبس ابد :با تاکيد به کسر زمان بازداشت موقت از اين حکم
واورو هايدو، ائوگن لوبل و آرتور لندن
(آرتور لندن) اولين چيزي که به شدت متعجبم مي‌کرد محتواي سئوالاتي بود که از من پرسيده مي‌شد
و جواب‌هايي که مي‌خواستن با اعمال فشار بگيرن
اين سوالات همون‌هايي بود که توي دادگاه رايک مطرح شده بود
و بعد از اون توي دادگاه کوستف
و اين‌طور بود که به ياد دادگاه مسکو افتادم
همون دادگاهي که به خاطرش همگي رنجيده و شوکه شده بوديم
چرا که ياران قديمي لنين رو روي نيمکت رسوايي مي‌ديديم
و درک نمي‌کرديم
اما همون بلاها سر خودمون اومد
و متوجه شدم نمايشي که من در اون شرکت داشتم
تکرار همون دادگاه‌هايي بود که توي مسکو اتفاق افتاده بود
و اينکه بخشي از يک کليت بود
که به نوبه‌ي خودش در ذات سيستم استالينيستي حاکم از دهه‌ي 30 بود
استالينيستي خوندن اين مسئله اين خطر رو نداره-
که اين پديده رو محدود کنه به بخشي از تاريخ؟
يعني که اون رو بذاره به حساب مجموعه‌اي از عوامل تاريخي، جغرافيايي، رواني و غيره
توي يه مقطع تاريخي مشخص و توي يه کشور به خصوص؟
يا اينکه اين يه خطر مداومه
که بايد پيگيرانه با اون مبارزه کرد؟
اين يه خطر دائميه، و اينقدر هم عميقه که به- اعتقاد من هنوز به اندازه‌ي کافي به چالش کشيده نشده
(ژرژ مارشه، شهر ليل، 1970) استالينيسم
تحريفي جدي بود
از سوسياليسم
تحريفي که نتايج بي‌نهايت دردآوري رو به بار آورد
،هم براي مردم شوروي هم براي کمونيست‌هاي همه‌ي جهان
اينها اظهاراتي فوق‌العاده مبهم هستن
چراکه اولاً فرض بر اينه که اين تحول به يه شخص يا مجموعه‌اي از اشخاص مربوطه
و احتمالاً مربوط به يه وضعيت اجتماعي عقب‌نشيني سياسي و محاصره
و به اين ترتيب وقتي که تيپ خاصي از رهبرها از صحنه‌ي تاريخ محو بشن
و نوع خاصي از محاصره و عقب‌نشيني در صحنه‌ي تاريخ متوقف بشه
اين پديده‌ها ديگه بازتوليد نخواهند شد
در حالي که تجربه نشون مي‌ده که اين خيلي هم درست نيست
:مثال چکسلواکي شاهديه بر اين موضوع
به عنوان يکي از کشورهاي به اصطلاح توسعه‌يافته
يعني کشورهايي که طبقه‌ي کارگري با سنت مبارزاتي و دموکراتيک طولاني دارن
با حزب کمونيستي که يه موجوديت واقعي داشته
و به دستوراتي که از خارج داده مي‌شد وابستگي نداشته
اما در نهايت موفق شدن الگويي رو بهش تحميل کنن
که براي ساده‌سازي بهش مي‌گيم استالينيسم
پس بايد علاوه بر دلايل تاريخي، جغرافيايي و اقتصادي
به نظر من به دنبال دليلي تکميلي گشت
که بتونه جايگزين واژه‌اي که الان مد شده و به تمام عوامل ديگه برتري داره، يعني استالينيسم، بشه
و به نظر من در کارکرد خود ارگان‌هاي قدرت و ساختار حزبه
که بايد به دنبال پديده‌اي گشت که بيش از هر چيز تعيين‌کننده‌ست
،ژان النشتين، مورخ و عضو حزب کمونيست فرانسه) (فوريه‌ي 1957
حزب کمونيست فرانسه از 1944 تا 1954 قطعاً استاليني بود
اين رو به رسميت مي‌شناخته و همراه اون همه‌ي ما هم استاليني بوديم
و به همراه ما ميليون‌ها فرانسوي ديگه هم کمونيست، در نتيجه استاليني بودن
اما اين استالينيسم ما چه چيزي رو شامل مي‌شد؟ به اعتقاد من اين مسئله‌ي مهميه که بايد روشن بشه
استالينيسم در وهله‌ي اول
تفکري بود که اعتقاد داشت اتحاد جماهير شوروي اولين کشور سوسياليست بود
که در شرايط فوق‌العاده وحشتناکي سوسياليسم رو بنا و از اون دفاع کرد
فکر مي‌کنم که به هر صورت لحظات بحراني‌اي وجود داره
که توي اونها مسايل به سرعت سياه‌وسفيد مي‌شن
و روحيه‌ي انتقادي مي‌تونه عملکردش رو به بعد موکول کنه
اما به هيچ عنوان نبايد از اين استثنا يه هنجار دائمي ساخت
چراکه نبود و نابودي روحيه‌ي انتقادي
همواره به عکس خودش، يعني آرماني که تا پاي جان از اون دفاع مي‌کنيم، تبديل مي‌شه
توي سنت جنبش کارگري و کمونيستي
انحرافي بسيار قديمي به وجود اومده
که متناوباً تمامي عناصر سياسي رو در قياس با عناصر نظامي قرار مي‌ده
به اين معنا که عملاً راه ارتباطي، جز ستاد فرماندهي
(آوريل 1975) به سمت نيروها وجود نداره
نيروهايي که حضورشون معنايي غير از اجراي فرامين دريافتي از بالا نداره
(بيست و چهارمين کنگره‌ي حزب کمونيست شوروي) و حقي براي دخالت در تصميمات اتخاذ شده ندارن
و از اون بالاتر به هيچ عنوان حق بحث راجع به نقشه‌ي استراتژيک کلي رو ندارن
به سختي مي‌شه متصور شد که ارتشي دور هم جمع بشه براي اينکه به شکل دموکراتيک
فلان نقشه‌ي ارائه شده توسط فلان ستاد فرماندهي رو براي اجرا در فلان روز و فلان ساعت به راي بذاره
چه خوب، چه بد چنين چيزي غيرقابل تصوره
در حالي که اتفاقاً در ارتباط با عملکرد سياسي
هر چيزي که به سمت بازتوليد اين مدل مي‌ره
براي عمل سياسي مرگ‌باره
تفاوت ريشه‌اي اينه که عمل سياسي توده‌اي
خارج از يه ديالکتيک مداوم، نمي‌تونه شکل بگيره
طوري که دايماً رابطه‌ي حاکم بين راس و بدنه بشکنه
و هر لحظه رابطه‌ي جديدي رو بازآفريني کنه
،طوري که ابتکار عمل بدنه يا جور ديگه بگم توده‌ها در فضاي سياسي
،به جاي اينکه با ارتش اشتباه بگيريمش بتونه ستادهاي اجرايي رو
،در سطوح مختلف سنديکايي، سياسي، شوراها و در سطح دموکراسي کارگري
به سمتي بکشه که دايماً ضرب‌آهنگ جديدي رو اتخاذ کنن
که در وهله‌ي بعد بتونن اين ضرب‌آهنگ جديد رو از نو به توده‌ها منتقل کنن
كنگره‌ي نهم حزب کمونيست چين) (اول آوريل 1969
صدر مائو
و رفيق همرزمش لين پيائو، پشت تريبون قرار مي‌گيرن
جمعيت يکپارچه تشويقشون مي‌کنه
!صدر مائو زنده‌باد !زنده‌باد
.روياي چين رو مي‌ديدين
بي‌شک کارکردتون اين بود که راکون سفيد نمايش انقلاب باشين
که کاري کنين .که هميشه تر و تميز به نظر برسه، يعني قابل توضيح
مثل همه‌ي انقلاب‌هاي ديگه بدون شما به سرانجام رسيده بود
و در چنين جايگاهي بود که کارايي‌تون رو پيدا مي‌کردين: توضيح بدين، همه چيز رو توضيح‌ بدين
بي‌شک، به نظرتون کافي نمي‌رسيد ،که تاريخ بشريت همين‌طور که هست
،با همه‌ي وحشت و لک‌وپيسش
اين قابليت رو داشته باشه که کشوري با هفتصد ميليون نفر جمعيت رو
از بدبختي و بردگي بيرون بکشه؟
و اين کار رو با ايجاد اشکال جديدي از بندگي انجام بده
که عليه اون هم موج تاريخي ديگه‌اي بايد به مبارزه بر مي‌خواست؟
نه! مي‌بايست که همه چيز بلافاصله :جاي خودش رو تو محاسبات پيدا مي‌کرد
،تئوري‌هاي سياسي، دموکراسي، فلسفه
.حتي ادبيات و هنر
(نامه‌اي به چند رفيق) !تضادها رو! نمي‌شه گفت که شما ردشون مي‌کردين؟
شما بودين که بيشترين اهميت رو !به تضاد مي‌دادين: جنگ تا روز ابد بين دو خط
اما تضاد شما هميشه از نقطه‌نظر پيروز، خودش رو بيان مي‌کرد
،ديالکتيکي که شما به کار مي‌بستين از نتيجه‌گيري شروع مي‌شد
يعني از گفتار فراکسيون حاکم، و همون رو به دقت تمام به يک منشا تاريخي وصل مي‌کردين
بدون اينکه کوچکترين اثري .از اين روند برعکس قابل تشخيص باشه
هر بحراني صرفاً منجر به ايجاد يک آينده‌ي نوين نمي‌شد
بلکه به يک گذشته‌ي جديد مي‌رسيد [روايت جديد از تاريخ]
،بي‌نهايت شفاف هرچند يه مقداري حوصله‌سربر و يکنواخت
ساده‌دل‌ها و خجول‌ها :به روش خودشون جلوي دروغ مي‌ايستادن
يعني ساده‌دلانه و خجلت‌زده
!اما شما نه
،خرد و زيرکي شما برعکس، قدرت بيشتري مي‌گرفت
در برابر سرگيجه‌ي چرنديات قد علم مي‌کرد
و وقتي بر اين سرگيجه قالب مي‌شد
با افتخار، مثل کوهنوردي بر فراز قله مي‌ايستاد
به طوري که براي توضيح و توجيه همه چيز، خودتون رو
با وظيفه‌اي که هميشه از طرف قدرت به روشنفکر سپرده شده بود، هماهنگ کرده بودين
تنها فرقتون با ديگران اين بود
که اين کار رو با اعلام پايان قدرت‌ها
و با راضي کردن خودتون به اينکه شما هم در نابود کردنشون شرکت فعال دارين، انجام مي‌دادين
،ژرژ پمپيدو رييس‌جمهور کنوني فرانسه، كه به زودي خواهد مرد
،در حال صحبت با چيان چينگ همسر مائو تسه تونگ، که به زودي بيوه خواهد شد
در مقابل منزل «سکان‌دار بزرگ»، پمپيدو مورد استقبال رسمي وانگ هونگ‌ون قرار گرفت
که بعد از انقلاب فرهنگي به عضويت کميته‌ي مرکزي ارتقا پيدا کرده بود
در واقع او نماينده‌ي نمادين انقلاب فرهنگي بود
مائو در اون زمان آخرين بازمانده از نوعي از مردان به خصوص بود
،اونهايي که نه خيلي با تحميل خواسته‌هاشون
حتي اگه چيزهاي زيادي رو تحميل مي‌کردن
بلکه به خاطر اون چيزي که تجسمش بودن، حکومت مي‌کردن
،چيزي که حاصل نياز به باور به معناي تراژيک کلمه بود
،حاصل ترس از جاي خالي، از تصوير يک پدر
چيزي که مطمئناً ،هيچ آرامشي در وجود انسان جايگزين اون نيست
.اما او اونجا بود جايي که روياها شکل مي‌گرفتن
فقط تو اين صحنه يه مشکلي هست
.اين دوگل بود که بايد با مائو ملاقات مي‌کرد حداقل، تصوير مدِ نظر تاريخ اين بود
اما تاريخ حسابي پير شده
،ديگه چشماش خوب نمي‌بينه خيلي راحت مي‌شه سرش رو کلاه گذاشت
مخصوصاً وقتي دانش‌آموخته‌ي اکل نرمال» باشي، حيله‌گر و نمک‌نشناس»
(اظهارات ژرژ پمپيدو در فوريه‌ي 1969) اعتقادي به آن چيزي که امروزه بهش آينده‌ي سياسي مي‌گن ندارم
گذشته‌ي سياسي‌اي دارم
و شايد اگر خدا بخواد، يک سرنوشت ملي پيدا کنم اصطلاحي که فرانسوي‌ها] [براي رييس‌جمهور شدن به کار مي‌برند
اين‌طور بود که در فرانسه جنگ قدرت شروع شد، همون‌طور که در چين
و در جاهايي با همکاري تلخ يا نيش‌دار، اونهايي که بايد براشون جايگزين پيدا مي‌شد
(صداي موريس گريمو، رييس پليس پاريس) من ايشون رو در آخرين روزهاشون توي ماه ژوئن ملاقات کردم
و آدم جديدي رو در برابر خودم ديدم
فردي خسته و به وضوح نامطمئن از آينده
،در حالي که اوضاع تحت کنترلش بود. تا سي‌ام ماه مي وضعيت رو کاملاً به نفع خودش برگردونده بود
اما در نهايت ژنرال دوگل از اين اتفاقات بسيار رنجيده و آزرده شد
حتي بسياري از نزديکانش به او پشت کردن
و حتي بودن کسايي که او ديگه براشون يه شخصيت دست‌وپاگير به نظر مي‌رسيد
البته مدت کوتاهي بعد کاملاً تنهاش گذاشتن
(آلن تورن) اين چپ بود که
توي ماه‌هاي مي و ژوئن گذشته حکومت ژنرال دوگل رو به لرزه انداخت
و اين راست‌ها بودن که تو ماه آوريل سرنگونش کردن
تحليل نتايج نظرسنجي‌ها از اين نقطه‌نظر کاملاً گوياست
(صداي آندره مالرو) امروز بيست وسوم آوريل، ديگر مباحث حقوقي
در برابر 10 ميليون راي تعيين‌کننده نخواهند بود
پس کمافي‌سابق
راي «آري»، چيزي به جز اعتماد به دوگل نيست
!و «نه»، چيزي جز خواست رفتن او
(صداي والري ژيسکاردستن) در جواب تنها سوال مطرح شده
که به واسطه‌ي اون فقط با يک جواب مي‌توان به مجموعه‌اي از برنامه‌اي حقوقي پاسخ گفت
تا حدي که به من مربوط است، با تاسف اما با اطمينان
به آن راي مثبت نخواهم داد
اما چيزي که بايد فهميد، اينه که چرا کم‌کم دوگل از طرف بخشي از بورژوازي ليبرال تنها گذاشته شد؟
:فکر مي‌کنم اين سوال رو مي‌شه با دو روش پاسخ داد
در ارتباط با اونچه دلايل رسيدن دوگل به قدرته
،يعني بي‌نظمي ادارات ناتواني سياسي در برابر جنگ الجزاير
و هم‌چنين موانع بزرگي که بر سر مدرنيزه کردن اقتصاد فرانسه وجود داشت
مي‌شه گفت تا حد بسيار زيادي مسائل حل و فصل شده
که دوگل در نقش يک مرمت‌کار کارش رو به خوبي انجام داده و اينکه حالا ماموريتش به پايان رسيده و مي‌شه از او گذر کرد
،از طرف ديگه از نظر اقتصادي دوره‌اي که فرانسه به روشي نسبتاً تکنوکراتيک
يعني با نقش اساسي دولت به پيش مي‌رفت، ظاهراً به پايان رسيده. تا حدي که ايفاي نقش اقتصاد فرانسه
همون‌طور که هست، توي بازار مشترک و ،توي حوزه‌اي بزرگتر از کشورهاي سواحل آتلانتيک
يک وظيفه‌ي بنيادي به نظر مي‌رسه. به طور مثال شرکت‌هاي بزرگي که مي‌خواستن خودشون رو روي بنياني چندمليتي توسعه بدن
توسط سياست‌هاي دوگل محدود شدن
.فکر مي‌کنم اکثريت با آراي منفي باشه- تقريباً مطمئنم. هرچند هيچ‌وقت نمي‌شه مطمئن بود
...اما وقتي با بقيه صحبت مي‌کنين-
آره! مردم خسته شدن-
مردم از اين رفتارها خسته شدن «اگه راي مثبت ندين: من مي‌رم»
!خب برو
،قبل از اينم زندگي مي‌کرديم بعد از اينم بايد بتونيم زندگي کنيم
به هر صورت از امروز به فردا ممکنه که بميره
!بايد يه کسي بتونه جايگزينش بشه !همه‌مون دير يا زود مي‌ميريم-
همين پنج دقيقه پيش شوهرم داشت مي‌مرد-
خب؟ منم باهاش نمي‌ميرم که. خودکشي هم نمي‌کنم
!زندگي همينه
(آوريل 1969، راديو لوکزامبورگ، راديو ملي فرانسه) !حالا، آقاي ميتران- مي‌خواستم ازتون اين رو بپرسم که
،تا اواخر بحران مي 1968 تلاش مي‌کردين خودتون رو در اذهان عمومي
به عنوان فرد جايگزين رژيم دوگل مطرح کنين
با اتکا به چه نيرويي و با چه عنواني امروز خودتون رو به افکار عمومي معرفي مي‌کنين؟
با چه عنواني در کارزار انتخاباتي اين رفراندوم شرکت خواهيد کرد؟
(فرانسوا ميتران) بايد بهتون يادآوري کنم که بنده خودم رو
اينجا با عنوان ميهمان راديو لوکزامبورگ مي‌شناسم حداقل اين‌طور فکر مي‌کردم
...نه- در هر صورت جوابتون رو خواهم داد-
فکر مي‌کنم که «بروسين» فقط مي‌خواست بپرسه- که آيا شما کانديداي رياست جمهوري خواهيد شد يا خير؟
هنوز هيچي نشده رسيديم به اينجا؟-
به نظر شما تشکيل يک دولت اتحاد چپ امکان‌پذيره؟-
،مي‌تونه امکان‌پذير باشه- اگه همه اراده‌ي کافي از خودشون نشون بدن
خواهش مي‌کنم آقايون، ديگه فقط آقاي ميتران- صحبت مي‌کنن که امکان نتيجه‌گيري وجود داشته باشه
الان ساعت 19:57 شده
و ازتون استدعا دارم ديگه بين حرفشون نپريد
من خودم هم گفتم: اخيراً و از تريبون‌هاي عمومي-
پس امشب في‌البداهه به اين سوال‌ها پاسخ نمي‌دم
هميشه به نظر من بي‌معني بوده که در کشور ما، فرانسه
ازاونجايي که بايد، يک ،مدل فرانسوي سوسياليسم وجود داشته باشه
به مالکيت اشتراکي ابزار توليد و مبادله بيانديشيم
يا کشاورزي رو به سطح کالخوز کاهش بديم
و بخوايم تمام نهادهاي فرانسه رو ملي يا اشتراکي کنيم
هميشه و هميشه گفته‌م که مي‌بايست
،قوانين حاکم بر بازار رو با قوانين برنامه‌ريزي اقتصادي هماهنگ کرد
کاري که قوانين حاکم بر سود رو پيش‌فرض بخش بزرگي از اقتصاد مي‌کنه
حتي فکر مي‌کنم در سطح دارايي‌هاي عمومي هم
بايد عنايت بيشتري به قوانين حاکم بر سودآوري داشته باشيم
پس حرف تو دهن من نذارين
بعد از پنجاه سال تجربيات سوسياليستي مختلف
نمي‌خوايم مجدداً قدم در مسيرهاي اشتباه، و البته بي‌شک غيرقابل اجتناب، که قبلاً [توسط ديگران طي شده [بگذاريم
مسئله‌ي ما استخراج بخش درست اين تجربياته
(آندره مالرو) ناپلئون نوشت: «من با روياهاي سربازان- «.خواب‌گرفته‌ام، نقشه‌هايم را طراحي مي‌کنم
اغلب، ژنرال دوگل با روياهاي فرانسه‌ي به خواب فرو رفته نقشه ريخته است
چرا که در کنار خود فرانسوياني را جست که ميلي به خواب نداشتند
راي آري خواهيد داد تا او بداند که مي‌تواند روي شما حساب کند
،و همچنين براي اينکه ما مي‌دانيم عده‌اي خود را براي شب رفراندوم آماده مي‌کنند
.البته در صورتي که نتيجه باب ميلشان نباشد
و همچنين براي اينکه رقبايش بدانند که اگر بخواهند راهپيمايي‌هاي ماه مي را از سر بگيرند
ما نيز آماده‌ايم !تا راهپيمايي‌هاي شانزه‌ليزه را از سر بگيريم
%نه»: 53» %آري»: 47»
(مجلس سنا، 27 آوريل) كمي پس از نيمه‌شب ژنرال دوگل
در بيانيه‌اي سه خطي استعفا کرد
باي باي، دوگل باي باي
حالا اين دولت جديدي که قراره- سر کار بياد چي برامون در نظر گرفته
دوگل رو فرستاديمش بره روستاش، نه براي- .اينکه بره دار و دسته‌شو جمع کنه دوباره برگرده نبايد گليسم بدون دوگل ادامه پيدا کنه
:دايماً تو اين حلقه‌ي معيوب گير کرديم-
،يعني بهبود سطح زندگي‌مون رو مطالبه مي‌کنيم
اما مجدداً کسايي رو به قدرت مي‌رسونيم که اجازه نمي‌دن زندگي شرافتمندانه‌اي داشته باشيم
:يه رفيقي بهم مي‌گفت به سرخ‌ترين جريان ممکن راي بده که با گذشت» «.زمان هميشه ريسک رنگ‌پريده‌گي وجود داره
اگه فرض کنيم که حزب کمونيست- نقش فانوس دريايي جنبش رو داره
سازمان‌مندترين، ساختارمندترين
و حزبي که کارگرها از مدت‌هاي طولاني بيشترين اطمينان رو بهش دارن
وظيفه‌اش اينه که تصميم بگيره به دنبال اتحاد با راست‌تر از خودش
يعني حزب سوسياليست و طبقه‌ي متوسط باشه
چه راه ديگه‌اي براي رسيدن به تغييرات واقعي- به جز از راه اتحاد و همبستگي وجود داره؟
از نظر من غيرممکنه که- بتوان تمام نيروهاي چپ رو گرد هم آورد
و فکر مي‌کنم اينجا بايد به چيز مهمي توجه بشه
در وهله‌ي اول بايد فهميد کدوم يکي از سازمان‌هاي چپ به طور واقعي به تغيير رژيم پاي‌بنده
(ژرژ مارشه، پاريس 1970) :يکي از رفقاي حزبي از جاش بلند شد و گفت
مي‌دوني چيه ژرژ؟ من با تمام حرف‌هايي که» «زدي موافقم، اما من گي موله رو قبول ندارم
هنوز هستن کسايي که يادشون بياد
حداقل من يادم مياد
بيش از دو سال خدمت تو الجزاير تو دوران حکومت گي موله، کم چيزي نيست
براي من تموم شده‌ست
:منم بهش جواب دادم
اما مشکل گي موله نيست»
مسئله پيروزي توي نبرد مشترکه
،تمام کارگرهاي کمونيست تمام کارگرهاي سوسياليست
«و همه‌ي دموکرات‌ها
بعدشم بهش گفتم: «اگه تو راهي آسونتر سراغ داري، بهم پيشنهادش کن، من آدم آسون‌گيري‌ام
«.موافقم که بلافاصله اين مسير رو پي بگيريم تنها مشکل اينه که راه ديگه‌اي وجود نداره
(جشن اومانيته، 1972) !تي‌شرت اتحاد مردمي رو از اينجا تهيه کنيد- !تي‌شرت اتحاد مردمي رو از اينجا تهيه کنيد-
با خريد يه تي‌شرت و يه نسخه از برنامه‌ي- مشترک، در پيروزي اتحاد مردمي شرکت کنيد
!به عضويت حزب کمونيست فرانسه درآييد
،برنامه‌ي مشترک ايجاد شده، بين حزب کمونيست ،حزب سوسياليست و چپ‌هاي راديکال ...به عنوان جايگاهي که سانسور و
وقتي که تغيير جامعه رو- به عنوان هدف در نظر بگيريم
آموزش خودمان و اکثريت مردم براي نبرد دموکراتيک و انقلابي اجتناب‌ناپذير خواهد بود
مسئله‌ي دموکراسي، کاملاً حق با شماست که بهش اشاره کنين
چرا که يکي از مسائل اساسي در رشد سوسياليسمه
به طور مثال، خود من اين مهم رو در نظر مي‌گيرم و در توضيح پديده‌ي استالينيسم
مي‌گم که شخص لنين هم مسئله‌ي دموکراسي رو دست‌کم گرفت
(ژان النشتين، 1975) اين چيزي که شما مي‌گين- کنار گذاشتن مفهوم ديکتاتوري پرولتارياست؟
شايد نه کنار گذاشتن مفهومش- چرا که اين مفهوم، مفهومي بسيار تئوريکه
که به هيچ عنوان واجد دستورالعمل‌هاي عملياتي نيست
حتي در نظر لنين اين‌طوره؟-
،البته در نزد لنين شايد نه- اما براي مارکس بي‌شک اين‌طوره
نزد مارکس اين يه مفهوم تئوريک بود که در نقطه‌ي مقابل ديکتاتوري بورژوايي قرار مي‌گرفت
در ارتباط با لنين موضوع کاملاً متفاوته. چرا که به طور مشخص لنين
حزبي رو رهبري مي‌کرد که قدرت رو به واسطه‌ي انقلابي خشن در دست گرفت و در ادامه با زور از اون محفاظت کرد
نزد او نوعي از ادغام بين اين مفهوم تئوريک ديکتاتوري پرولتاريا
،و روش پراتيک رهبري حکومت که روشي ديکتاتورمابانه بود، صورت گرفت
و اين دليليه بر چرايي اين که توي قانون اساسي شوروي در 1918
راي يه کارگر به اندازه‌ي راي 25هزار دهقان ارزش داره
و چرا احزاب ديگه قدغن شدن
،چرا نه آزادي مطبوعات وجود داشت نه آزادي اجتماع و نه اطلاعات و غيره
فکر مي‌کنم از اين نقطه‌نظر، يه جابه‌جايي تئوريک صورت گرفته که در نهايت جاي تاسف داره
چرا که واقعيت رشد دموکراتيک لازم براي سوسياليسم در کشورهاي ديگه، مثل کشور ما رو تحت‌الشعاع خودش قرار داده
در 1980 ارگان حزب کمونيست، اومانيته، اعلام «کرد که «ژان النشتين خودش را از حزب کنار کشيد
(تجمع اتحاد چپ براي انتخابات رياست جمهوري) (لکورنو، 1974) چيزي که مهمه و اساسي
برداشت ما از آزادي‌ست، چيزي که به ما اجازه مي‌ده ،همديگه رو علي‌رغم تفاوت‌ها به رسميت بشناسيم
با دوري از سکتاريسم
!با يگانه دغدغه‌ي آزادي بشر از استثمار
مي‌شه گفت که بعد از- [به انحصار در اومدن مفهوم ارتودکسي [کمونيسم
حالا حزب کمونيست وانمود مي‌کنه که انحصار مفهوم ارتداد [از کمونيسم] رو هم داره
به بيان ديگه، تنها نقد درست از استالينيسم مربوط‌ به اين حزبه
لزوماً ما خود رو در معرض ضربه- قرار مي‌ديم، نه در معناي درگيري
اما خودمون رو در برابر کار بيشتر در مورد اين مسئله قرار مي‌ديم
و در اين راستا بي‌شک بحث‌ها و مجادلات زيادي پيش رو خواهيم داشت
تا جايي که روي يک زمينه‌ي مشترک کار مي‌کنيم
و بر پايه‌ي سوالاتي که ،لزوماً خيلي هم شبيه هم نيستن
به هيچ عنوان لزومي نداره که جلوي عميق شدن و غني شدن اين مباحث رو بگيريم
،خط سياسي مسئله‌اي کاملاً متفاوته
اين اشتباهيه که کمونيست‌ها بسيار زياد مرتکب شدن
و عده‌اي کماکان مرتکب مي‌شن
و اون اينه که خارج از حزب کمونيست و حتي گاهي داخل حزب
مسائل مربوط به خطوط سياسي رو با مباحث مربوط به حوزه‌ي تحقيق خلط مي‌کنيم
مارکسيسم همون مباحثه‌ست
و اين مشکل در سطوح مختلف خودش رو بازنمايي مي‌کنه
گاهي اوقات جلوي در کارخونه‌ها پيش مي‌اومد که اختلاف سطح خودش رو
به شکل خيلي خشني بروز بده
روش ديگه‌اي براي مبارزه غير از روش کارگرها وجود نداره
اتحاد وراي اختلافات داخلي
اتحاد تمام کارگرها و سازمان‌هايشان براي تحقق خواسته‌هايمان
براي پايان دادن به حکومت سرمايه و حکومت پليسي
رفقا! اينها از طرف پليس !پشتيباني مي‌شن. توي تله نيفتين
رفقاي هماهنگي، اغلب مقابل شرکت شما شاهد چنين برخوردهايي بوديم
که هميشه از تکرارش ...اظهار تاسف کرديم، اما شفاف مي‌گم
که هيچ‌گاه پرچم مبارزه عليه استالينيسم رو زمين نخواهيم گذاشت
!و از خط سياسي خودمون دفاع خواهيم کرد
ما خودآگاهي دفاع از دستاوردهاي طبقه‌ي کارگر رو داريم
...دفاع از دستاوردهاي انقلاب بلشويکي 1917 رو
که استالينيسم و بورکراسي دارن تلفشون مي‌کنن
!مرگ بر فاشيسم !مرگ بر فاشيسم
فاشيسم راهي نداره فاشيسم راهي نداره
مرگ بر استالينيسم
دموکراسي كارگري دموکراسي كارگري
تحريک کردن بسه
(پراگ، يک دقيقه سکوت به احترام يان پالاخ)
پراگ، 25 ژانويه‌ي 1969) (مراسم خاکسپاري يان پالاخ
به عقيده‌ي من اين يک خودکشي نبود
چرا که خودکشي، يک راه‌حل شخصيه
به انتهاي خط‌ مي‌رسم پس خودکشي مي‌کنم
اما اون خودش رو تو شرايطي کاملاً متفاوت کشت
او اين کار رو براي همگان کرد، نه فقط براي خودش
اون شجاعتي داشت که هيچ‌کدام از ما نداريم
اون به معناي واقعي کاري خارق‌العاده انجام داد
چون حالا ماييم که در رابطه با مرگ او احساس گناه مي‌کنيم
،از اينکه قبل از اين اتفاق کاري نکرديم که قبلاً اقدامي براي مذاکره با کسي... چطور بگم؟
،فقط مي‌گم که تمام اين تجمع چيزي جز تجمع شرم نيست
بخش چهارم ...از شيلي تا آخر که چه؟
يه روز اين به دستمون رسيد. يه دوربين سوپرهشت- ،«تونسته بود به داخل زندان «لکومبري نزديک مکزيکو نفوذ کنه
يه بار ديگه يه نوار بود که- صداي سولژنتسين روش ضبط شده بود
...آب در محاصره-
...جنگل به زنجير کشيده
،شاهزاده‌اي ظالم با چشماني نافذ
...اين درياچه را دزديد
...نشانه‌ها
...كسي آتشي افروخت
...آتش را خاموش کردند
و آتش‌افروز را شکار
،اکنون درياچه شوره‌زاري‌ست
،درياچه‌ي زيبا
مادر رفت
...و يک بار ديگر-
،آقايان، خانم‌ها، بينندگان محترم [در] فرانسه از تخت‌جمشيد به شما درود مي فرستم
(تخت‌جمشيد، 1971) (جشن‌هاي دو هزار و پانصدساله‌ي شاهنشاهي) همين الان ارتباط ما با فرانسه برقرار شد
تصوير اولي که ديدين، مربوط به اعلي‌حضرت و علياحضرت، شاهنشاه و شهبانو بود
که پذيراي حضرات و بلندپايگان ديگر کشورها
شاهان، شاهزادگان و سران قوا هستن
در پاي ويرانه‌هاي تخت‌جمشيد که ورساي باستاني‌ست
!عجب تصويري
،شهبانوي ايران و آقاي پودگورني رييس‌جمهور اتحاد جماهير شوروي
مارشال تيتو و خانم تيتو
و بسياري ديگر از رهبران حکومتي تقريباً از تمام کشورهاي جهان
به نظرم نمي‌رسه که هيچگاه اين تعداد از افراد تاج‌برسر
هيچگاه اين تعداد از سران حکومتي، گرد هم آمده باشن
در حالي که دو پيک مي‌رسن تا به پيشواي خود آغاز جشن رو اعلام کنن
پس پيک‌ها به «اعلي‌حضرت شاهنشاه آريامهر، يعني «نور آريايي‌ها
اعلام مي‌کنن که آماده‌ي برگزاري جشنن
«شاهِ شاهان، نورِ آريايي‌ها»
با همين عنوان شروع مي‌شه فرم‌هاي اعلام وفاداري‌اي که پليس ايران
به خانواده‌ي محکومين مي‌ده و ترغيبشون مي‌کنه که امضاش کنن و در عوض از عفو شاهانه‌ي کسي برخوردار بشن
که توي اين صحنه با لباس ضدگلوله مي‌بينيدش
شهبانو، كه توسط يک آرايشگر فرانسوي آرايش شده
و تمام خانم‌هاي معروفي که در اين مراسم شرکت مي‌کنن، توسط يک آرايشگر پاريسي آرايش شدن
*اولريکه ماينهوف*
(لري بنسکي) وقتي که متعهد به يه مبارزه‌ي انقلابي ،مي‌شي، توي هر کشوري
،نه فقط ريسک سرکوب رو مي‌پذيري بلکه مرگ رو هم قبول مي‌کني
وقتي که احساس انقلابي بودن مي‌کنيم
بايد بدونيم که -هرچند اين -تصوير خيلي خوشايندي نيست
که هر روزي ممکنه خودت رو اين‌طوري تصور کني: پِخ
(تصاويري از فيلم آبروي از دست‌رفته‌ي کاترينا بلوم)
(دستگيري مارگريت شيلر)
اولريکه تانيا
ساريتا
نگوين وان تروي
خاوير اِرائود
مالکوم ايکس
کاميلو تورز
تکسيکي
ويکتور خارا
خوليان گريما
جرج جکسون
کارلوس ماريگلا
روکه دالتون
پي‌ير اووِرنه
بعضي‌ها ادعا مي‌کنن پي‌ير اوورنه در حالي کشته شده ،که هيچ خطري از طرف اون مسئول اداري‌اي که به سمتش شليک کرده رو، تهديد نمي‌کرده
.کسي که بدون هيچ اخطاري بهش شليک کرده ...در کنار اين گزارش‌ها
،اين حادثه نگاه‌هاي مختلفي رو به خودش جلب کرده براي ث ژ ت، چيزي به جز رفتار تحريک‌آميز نبوده
براي اينکه توجه کارگرها رو از مطالبات واقعي‌شون منحرف کنه
(پنج آوريل 1972) بفرمايين: در چنين جايي ايستاده بوديم-
(اعتصاب کارگران يک شرکت وابسته به آلکاتل) هيچ حرکتي به واسطه‌ي انعکاسي که بين آراي کارگرها پيدا مي‌کرد ارزيابي نمي‌شد
(دستگيري نمايندگان مديريت شرکت) بلکه توسط برچسبي که گروه‌هاي مختلف بهش مي‌زدن انعکاس پيدا مي‌کرد
اگه چپ‌روها پشتش بودن، تحريک بود
اگه س اف د ت، ماجراجويي بود
اگه ث ژ ت، تسليم در برابر دشمن
:يک مجموعه‌لغات احمقانه ايجاد شده بود «چپول»، «تجديدنظرچي»
براي سرپوش گذاشتن به پيچيده‌گي اختلافات، توي يک سيستم دوقطبي
که توش هيچ‌کسي ديگه خودش رو بر اساس جايگاهش در نبرد طبقاتي تعريف نمي‌کرد
[بلکه فقط بر اساس جنگ بين سازمان‌ها [تعريف مي‌شد
وقتي که به يک سازمان نمايندگي انحصاري يک طبقه رو بدي
وضعيت بهتر از اين نمي‌شه
انگار بايد منتظر روزي مي‌ايستاديم که خودمون رو روي نيمکت‌هاي يک استاديوم
زير اسلحه‌ي قراول‌رفته‌ي پليس پيدا کنيم که بفهميم حرف‌هاي مشترکي هم بينمون مي‌تونست شکل بگيره
،انگار که مرزهاي سازمان‌ها و گروه‌ها
قبايل خارجي‌اي که به طور ذاتي دشمن محسوب مي‌شدن رو جدا مي‌کرد
جلوي گردن‌کلفتاي فرانسه هم «همين‌طور بازي کرديم، از «ليپ» گرفته تا ‍«راتو
شما ما رو فرستادين جلوي پليسا- ...گذاشتينمون اون بيرون، توي خيابون
حالا مي‌خواين مذاکره کنين؟ شماها مضحکين
وقتي توش بودي به اين وضوح نمي‌ديدي
(كارخانه‌ي راتو، آوريل 1974) ،مذاکرات متوقف شده- صندوق اعتصاب هم کاملاً‌ خاليه
چي کار بايد بکنيم؟ آيا امکان داره بتونيم توليد کنيم؟
چي توليد کنيم؟- !هر چيزي-
،چه مي‌دونم، مي‌تونين نظرتون رو بهش بگين- اگه فکر مي‌کنين که اقدامات ما
بعد از دو ماه اعتراض بسه يا نه
...نظرتون رو بدين
ما الان يک موقعيت عالي- :براي نشون دادن خودمون داريم
.تظاهرات هفته‌ي آينده
...اگه بتونيم 500 تا 600 نفر رو بياريم تو تظاهرات اما هيچوقت نمي‌تونيم 500-600 نفر رو جمع کنيم-
،برمي‌گرده به خودمون ماييم که بايد با رفقا چونه بزنيم که همه بيان
به حال خودشون بذاري نميان
اگه از منافعشون دفاع نمي‌کنن
شايد علتش اينه که ما به اندازه‌ي کافي باهاشون چک‌وچونه نمي‌زنيم
!آره همينه، جاي تاسفه اما همينه
...اگه يه‌کم بيشتر باهاشون چونه مي‌زديم
شايد الان اين صد نفر نبوديم که صدامون در ميومد
شايد پونصد نفر بوديم
مشکلمون همينه ديگه که کارگروه‌ها هم اون‌طور که ما مي‌خوايم پيش نمي‌ره کارشون
فقط يک مشت از ما تن به کار مي‌ده
بهشون گفتيم، ماه‌هاست که داريم مي‌گيم-
دو ماهه دستمال به دست مي‌ريم خدمتشون، که يه دستي بهمون برسونن
!نميان ديگه. نمي‌شه با تفنگ رفت سراغشون که
ولي ما بايد بتونيم خودمونو قانع کنيم-
مي‌تونيم تو اين مبارزه پيروز بشيم مي‌تونيم يه دولت چپ داشته باشيم
اما قبلش بايد خودمون قانع شده باشيم
و براي اينکه قانع بشيم بايد با بقيه چونه بزنيم که قانعشون کنيم
ما الان تو موقعيت جديدي هستيم
وضعيتي که بعد از مرگ پمپيدو ايجاد شده
در 6 آوريل 1974. ژرژ پمپيدو مرده
اون موقع بود که اين ايده به ذهن ژاک شيراک رسيد
که اگه بخوان در آينده، گليسم رو احيا کنن
راه‌حل مطمئن اين بود که ژيسکار دستن بلافاصله انتخاب بشه
توي دو محراب چپ و راست-
خواهش مي‌کنم بدون عجله و با طمانينه جلو بيايد
،نيکسون تو حياط نوتردام- حالش خوب به نظر نمي‌رسيد. نگران بود
مجموع کل روساي حکومت‌ها با چشم‌هاي بي‌سو
.اين نشونه‌ي قدرت نيست فق‍ط کافيه نگاشون کني تا متوجه بشي
.يا با چشم يک گربه مقايسه‌شون کني :چراکه نشونه‌ي واقعيت، ملاک همه‌چيز همينه
هيچگاه يک گربه طرف قدرت رو نمي‌گيره
براي مثال، مراسم جادوگري که تو شهر ايپر تو بلژيک برگزار مي‌شه
شاه بالدوين، پادشاه بلژيک هر سال اين مراسم رو توي شهر ايپر برگزار مي‌کرد
سنتي که تو قرون وسطي، توسط کليسا به علت عشق به گربه تقبيح مي‌شد
کاملاً ديوونه شده بود-
به جز نگاه کردن، هيچ کاري از دستم برنمي‌يومد
خرناس مي‌کشيد و خودش رو مي‌زد
به همه‌جا چنگ مي‌زد
اجازه نمي‌داد پانسمانش رو عوض کنم
تا امروز، قدرت‌ها مستقيماً- دست به کار سرکوب يا کشتار بودن
اما الان مرگ و جنون مي‌تونه محصول غيرمستقيم فعاليت‌هاشون باشه
در ژاپن شرکت «چيسو» آب‌هاي «ميناماتا» رو با پسماند جيوه‌ش مسموم کرده
ماهي‌گيرها و خانواده‌هاشون مبتلا به بيماري‌اي شدن «که خودشون صرفاً اسمش رو گذاشتن «مرض
بچه‌ها ناقص به دنيا ميان
(اوزاکا 28 نوامبر 1970)
(جلسه‌ي سهامداران چيسو)
!حالا نوبت قرباني‌هاست که حرف بزنن
!که قبل از شما صحبت کنن
!تنفرتون رو ابراز کنين
!مرده‌هامون رو بهمون برگردونين
(مرثيه براي قربانيان ميناماتا)
(مديرعامل شرکت چيسو)
!تو خودتم يک پدري
مي‌فهمي يعني چي؟
تو پدري، منم مادرم
واقعاً مي‌فهمي؟
مي‌توني تصور کني چي مي‌کشم؟
!لبخند زدن بسه
مادرها به بچه‌شون وابسته‌ان
و بچه‌ها به مادرهاشون
اين رو مي‌فهمي؟
براي ما پيرها زندگي بدون بچه‌هامون تموم شده‌س
(محاکمات واترگيت، 1973) !بايد اعتراف کنم آقاي ميچل که با گوش دادن به شهادت شما
صداي گوينده: اما اونجا که عالي‌ترين نهاد قدرت) اون هم توي قدرتمندترين کشور جهان
زير سوال رفت (اتفاقات شکل ديگه‌اي به خود گرفتن
برايم سخت است که درک کنم چگونه اين کميته متوجه نيست که نه صرفاً چند افسر ساده‌ي دادگستري
بلکه شخص دادستان كل آمريکاست که در برابر کميته قرار گرفته
به اين ترتيب در 27 ژانويه‌ي 1972، گوردون ليدي
در دفتر شما نقشه‌اي رو براتون تشريح کرد
که با ماکت‌هاي همراهش تکميل مي‌شد
:و جدولي از جرائمي بزرگ رو در بر مي‌گرفت
،جاسوسي الکترونيکي، شنود تجاوز به مکان، فحشا
آدم‌ربايي و ضرب‌وشتم
:تا سال‌ها مسئله بسيار ساده بود سياه‌پوست بد بود، سفيد خوب بود
سرخ‌پوست بد بود، سفيدپوست خوب بود
تو فيلم وسترن آدمي که کلاه سياه داشت بدجنسه بود
و اوني که کلاه سفيد داشت آدم خوبه بود
نشانه‌هاي خيلي ساده وجود داشت
حالا اما موقعيت سختيه: مطمئن نيستيم آدم‌هايي که مجازات‌ها رو اعمال مي‌کنن
از آدم‌هايي که قراره مجازات بشن بهتر هستن
...و من فکر مي‌کنم اين ابهام داره
داره اضطراب فراواني رو به آمريکايي‌ها تحميل مي‌کنه
حتي يک تظاهرات هم تو کل خاک ايالات متحده اتفاق نيفتاد
حتي يک حرکت مردمي شکل نگرفت
چه خودجوش و چه سازماندهي‌شده...
بزرگترين شکاف در قدرتي که
دايماً در سال‌هاي 60 توسط جنبش به چالش کشيده مي‌شد، توسط هيچ‌کسي مورد بهره‌برداري قرار نگرفت
(لري بنسکي) ،امروزه، آدم‌هايي که قبلاً براي اعتراض گرد هم مي‌اومدن
مثلاً براي اعتراض به جنگ ويتنام
مي‌گن شايد بايد کار ديگه‌اي کرد
بعضي‌وقت‌ها بايد درون خودشون به دنبال عکس‌العمل‌هاي مناسب بگردن
براي خوب زيستن با ديگري
در صلح و آرامش قرار گرفتن با جهان
يعني با محيط‌زيست همچنان که با روابط حاکم بين افراد
،يعني اينکه در فضاي اخبار ديگه خبري از تظاهرات بزرگ خياباني نيست
شايد، ديگه از فعاليت‌هاي سياسي‌اي که هر روز مشتش رو هوا کنه، خبري نيست
اما مبارزه کماکان برقراره
به نظر من تعداد آدم‌هايي که به روش خودشون در مبارزه شرکت مي‌کنن به مراتب بيشتر از قبله
اونها به خوبي مي‌دونن که چطور بايد با هم کار کنن
بدون جلساتي که از ساعت 9 صبح شروع مي‌شه و تا 12 شب ادامه پيدا مي‌کنه
کلي حرف‌هاي مختلف از مارکس و لنين و مائو مطرح مي‌کنه و کار ديگه‌اي انجام نمي‌ده
اونها حالا ديگه مي‌دونن چطور بايد با هم کار کرد، خيلي بهتر از قبل
و اين به خودي خود مهمه
،چرا که قبل‌ها جنبش اون «جنبش معروف» در سال‌هاي 60
شايد کارهاي مهمي صورت داده
اما عميقاً هيچ شناختي، از روش‌هاي کاري‌اي که مي‌تونست منجر به کارهايي واقعاً مفيد بشه، نداشت
(اکتبر 1967، تظاهرات به سمت پنتاگون) آيا اين درسته که حزب کمونيست-
(مصاحبه‌ي تلويزيوني آدميرال مور) پشت اين تظاهرات قرار داره؟
اين رو نمي‌دونم، اما چيزي که مسلمه-
اينه که کمونيست‌ها از اين موقعيت‌ها سواستفاده مي‌کنن
هميشه اينکار رو کردن
و اين بارهم بي‌شک اونجا بودن
موقع بازبيني اين فيلم‌ها دقيقاً مي‌شه به بازي‌اي که قدرت مي‌کنه پي برد
طنابي که کشيده بودن براي تظاهرکننده‌هاي غيرمسلح غيرقابل نفود بود
پشتمون ساختمان‌هاي پنتاگون بود
که روي پارچه‌نوشته‌ها به عنوان هدف اصلي تعيين شده بود
،در ساعت از قبل هماهنگ‌شده براي اين هدف :همه غافلگير شدن
نه يک سرباز اونجا بود، نه هيچ باتوم‌به‌دست ديگه‌اي
و نه يک‌دونه گاز اشک‌آوري که چشم‌ها و سينه‌ت رو بسوزونه. فقط چند تا افسر پليس
جلوي موج جمعيتي که از خوشحاليِ گذر از مرزي که هيچ‌کسي ازش حفاظت نمي‌کرد، فرياد مي‌کشيد
که اونها هم در لحظه ناپديد شدن
و همه‌چي اينجا، روي پله‌ها کنترل شد
بعد از تلاشي بيشتر نمادين براي ورود به ساختمان
پليس‌ها واقعاً ترسيده بودن
از اين ماجراها فيلم گرفتم
و با شکار روباه به روش انگليسي مقايسه‌ش کردم
اما با ديدن اين تصاوير
و در مقايسه‌شون با روايت‌هاي پليس از اينکه
چطور خودشون چند تا کلانتري رو توي مي 68 آتش زدن
اين سوال برام پيش اومد که نکنه بعضي از موفقيت‌هاي ما در سال‌هاي 60
دقيقاً از همين قاعده پيروي مي‌کرد؟
اون موقع همه مي‌دونستن که اين تازه اول راهه
،اگه تو اون لحظه‌ي مشخص
،چه مي‌دونم، يه چيزي مثل سرمستي انقلابي بود
،اين غلط‌ بود، تراژيک بود اما به هر حال لحظه‌ي بزرگي بود
بعضي‌ها مي‌گفتن 68-69 تو ايالات متحده مثل 1905 تو روسيه بود
اما خب پس درستيش رو مي‌شه بررسي کرد، چرا که 12 سال مونده که بفهميم
(كوه‌هاي فالکون) امروز وضعيت جنبش چريکي رو
اين‌طور مي‌شه تعريف کرد که مجدداً در حال بهبود پيدا کردن از يک بحران طولاني و دردناکه
از تمامي سختي‌ها و بحران‌ها که در سال‌هاي اخير باهاشون زيسته
در سال 1970، دوگلاس براوو هشت ساله که توي کوه‌هاست
او ديگه نه حمايت کوبايي‌ها رو داره و نه هيچ‌کس ديگه‌اي رو
از نظر ما، اين بحران :قبل از هر چيز در اين ريشه داره که
توي سال‌هاي اول شروع مبارزه
جنبش، تاکتيکي رو به کار بست که مبتني بر قيام بود
مي‌خواستيم به روش انقلاب روسيه :توي ونزوئلا انقلاب کنيم
يک قيام چند روزه در بزرگترين شهرهاي کشور
بعدها جنبش ونزوئلا دچار اشتباه بزرگتري شد
البته بي‌شک با شدت کمتري از ديگر کشورهاي آمريکاي لاتين
اما به هر صورت توي اين تله افتاد
و اون هم به کار بستن مفهومي به نام «تئوري کانون» بود
،که رژي دبره، فيلسوف و ژورناليست توي کتابش به نام انقلاب در انقلاب مطرح مي‌کنه
(رژي دبره، 1970، در زندان کاميري بوليوي) هيچ شکي نيست که مبارزه هزينه‌ي سنگيني داره
و شما فکر مي‌کنين که ادامه پيدا مي‌کنه؟- !بي‌شک-
شايد با اشکالي متفاوت
اما هميشه همان نبرد هميشه‌گي‌ست. حداقل توي آمريکاي لاتين
يعني شما فکر نمي‌کنين- دهه‌ي آينده متفاوت از اين دهه باشه؟
مسلماً متفاوته، به خاطر اين‌که يک دهه‌ي ديگه‌ست-
اما، مبارزات انقلابي ادامه خواهند داشت
با اشکالي که هر کشوري و هر ملتي براي خودش ايجاد خواهد کرد
که ويژگي‌هاي اون کشور رو خواهد داشت و با سنت‌هاي اون، با واقعيت ملي کشور در هماهنگي خواهد بود
،اما ادامه خواهند داد، همان‌قدر غم‌انگيز و سخت
که تا اينجا گذشت
حرکت من هيچ ويژگي خاصي نداره
صرفاً مي‌خواست بخشي از اين حرکت کلي‌تر باشه
اما به هر صورت از اونجايي که در حال حاضر من هيچ فعاليتي ندارم، اين پرسش اساساً مطرح‌ نيست
،هنوز چيزي از آزاد شدن رژي نگذشته بود که به شيلي رفت. در قلب يک جريان دموکراتيک
که دقيقاً آنتي‌تز «انقلاب در انقلاب» بود
براي گرفتن نظر سالوادور آلنده در مورد ارتباطش با انقلاب کوبا
من در 20 ژانويه‌ي 1956 در کوبا بودم
موقعيت بسيار عجيبي بود
راهپيمايي‌اي در جريان بود: جلوي صف، 200 افسر پليس ميامي، توي ماشين‌هاي پوشيده
و شهردار ميامي
و تا جايي که يادم مياد شهردار هاوانا
منم تصميم گرفتم که فرداش برگردم به شيلي
اما همون موقع با کارلوس رافائل رودريگز ملاقات کردم
که بهم گفت: اينجا چي کار مي‌کني؟ گفتم اومدم انقلاب رو از نزديک ببينم
...اما از اونجايي که انقلابي نديدم
!اون بهم پاسخ داد: داري اشتباه مي‌کني سالوادور
به اين زودي نرو، اينجا بمون و با رهبران صحبت کن
و من رو به رائول کاسترو وصل کرد
و بلافاصله بعدش، با فيدل ملاقات کردم
وارد يک سالن شديم، که توش پر از دهقان بود
که شطرنج بازي مي‌کردن، همه‌جا پر از نظامي بود
يه‌جايي يک عکسي ازش دارم
يک گوشه‌اي، کنار شومينه براي خودمون پيدا کرديم
و دوتايي شروع به گفتگو کرديم
بلافاصله من رو با هوش سرشارش تحت تاثير خودش قرار داد
با اون نيرويي که مثل يک آبشار انساني رو سرت مي‌ريخت
تو اين صحنه فيدل داره چم‌وخم آشپزي ايتاليايي رو
به فلترينلي، ناشر ايتاليايي، آموزش مي‌ده
سالسا، تو پنج لايه، روش سس بشامل-
نيم‌ساعت تو فر با دماي مناسب
!وايسا، يادم رفت: روي بشاملم بايد پنير بريزي
فيدل نبوغ ويژه‌ي بازيگران بزرگ در تبديل يک ژست اتفاقي به ژستي اسطوره‌اي رو داشت
به طور مثال، اين عادت تکون دادن ميکروفن‌ها
،که اون اوايل از نياز به‌کارگيري دست‌ها بود
وقتي که هنوز تبحر امروزش رو در سخنراني نداشت
.اين براش به يک ژست آييني تبديل شده بود امضاش شده بود و هميشه توجه شنوندگان کوباييش رو در طول سخنراني به خودش جلب کرده بود
فقط يک بار با ميکروفن‌هايي روبرو شد :که با سرسختي از تکون خوردن اجتناب مي‌کردن
در مسکو
...زنده‌باد
!انترناسيوناليسم پرولتاريايي
...زنده‌باد
...دوستي بين
!خلق‌هاي شوروي و خلق کوبا
...زنده‌باد
!اتحاد شوروي
(سال 1961) زماني خواهد رسيد که انقلاب
به عنوان يک روند پويا
که امر کهنه رو نابود مي‌کنه و امر نو رو بنا مي‌نهه
!خودش رو در غالب قوانين سازماندهي مي‌کنه
ما تا ابد نخواهيم بود
و زماني که انقلاب هم به زندگي ادامه مي‌ده ابدي نخواهد بود
زماني خواهد رسيد که
تمام دستاوردهاي انقلاب به صورت قانون در مي‌يان
جايي که دموکراسي عميق و واقعي
اشکال نويني براي خود ايجاد خواهد کرد
در کنار اين، ما هر ماه يک انتخابات داريم
اما انتخاباتي در ميدان شهر
(سال 1975) اينجاست که مي‌تونيم سوال کنيم
که آيا کسي مخالفه؟
که آيا کسي تمايل به شرکت نداره؟
پس راي اکثريت به نفع نتايج کنگره رو اعلام مي‌کنيم
(سال 1975، سال تاييد قانون اساسي)
(اولين کنگره‌ي حزب کمونيست کوبا)
از ميان سخنرانان ميخائيل سوسلوف
يانوش کادار
ژنرال جياپ
همه‌چيز در حزب خلاصه مي‌شود
و اوست که تمام روياهاي انقلابيون را
در سراسر تاريخمان به نتيجه مي‌رساند
اوست که ايده‌هايمان و اصول‌مان
و قدرت انقلابمان را تحقق مي‌بخشد
او فردگرايي‌مان را در خود جذب مي‌کند
و به ما مي‌آموزد که به مثابه جمع بيانديشيم
...او آموزگار ماست
...استاد ماست، رهبر ماست
و وجدان هوشيار ما
زماني که قادر نيستيم
اشتباهات، مشکلات و نقاط ضعف خود را ببينيم
(موخيکا، حزب کمونيست ونزوئلا) !مثال کوبا ديگه هرگز تکرار نخواهد شد
مارکس قبلاً گفته بود که تاريخ تکرار نمي‌شه
و وقتي تکرار مي‌شه
!به شکل کمدي تکرار خواهد شد
(وولوديا تِيتِلبوئم، حزب کمونيست شيلي) بعد از پيروزي انقلاب کوبا
امپرياليسم آمريکا آژير خطر رو کشيده
و در تمام کشورهاي ما سازوکار ضد چريکي‌اي ايجاد کرده
که فائق اومدن بر اون بي‌نهايت سخت‌تر از گذشته‌ست
(والندر، پنتاگون) اون نوع از معجزه که توي کوبا شاهدش بوديم؟
.اين‌طور معجزه‌ها ديگه اتفاق نخواهد افتاد !چون کشورها در آماده‌باشن
به همين دليله که راه شيلي
يعني روشي که در اون تمام مردم
خودشون رو براي انقلاب آماده مي‌کنن
بيش از پيش، نسبت به تهديدات و حملات امپرياليسم آمريکا، خلل‌ناپذير و رويين‌تن شده
و در مقام مقايسه، اونها بسيار کاراتر و آماده‌تر
از عمليات قهرمانانه‌ي يک دسته از بروبچه‌هاي جوان
توي کوه‌ها يا توي شهر براي سرنگون کردن حکومته
نشان دادن سه انگشت به معناي راي به ليست) (انتخاباتي شماره‌ي 3، يعني ليست آلنده است دولت اتحاد مردمي که به زودي قدرت رو در شيلي كسب خواهد کرد
که بايد به زودي قدرت رو به دست بگيره
به رهبري آلنده به عنوان رييس‌جمهور
به خودي خود دولتي با رويکرد مارکسيستي نيست
دولتي حاصل اتحاده
،که کمونيست‌ها سوسياليست‌ها و راديکال‌ها رو در بر مي‌گيره
تا اونجايي که به ما مربوط مي‌شه
(ليل، 1970، ژرژ مارشه)
اين‌طور تلقي مي‌کنيم که تجربه‌ي شيلي
نظريه‌ي حزب کمونيست فرانسه رو تائيد مي‌کنه
که اتحاد احزاب چپ
،بر پايه‌ي يک برنامه‌ي شفاف در ارتباط با چشم‌اندازهاي شفاف
مي‌تونه امکان تشکيل يک اتحاد مردميِ
به اندازه‌ي کافي قوي براي شکست بورژوازي رو ايجاد کنه
،مجدداً اشاره مي‌کنم که از زمان پيروزي سالوادور آلنده
،عده‌اي از دموکرات‌ها
،من‌جمله دموکرات‌مسيحي‌ها
(روز 4 نوامبر 1970) اولين تصاوير فيلم‌برداري‌شده) (از آلنده به عنوان رييس‌جمهور
،که در ابتدا کمابيش نسبت به اتحاد مردمي ابراز بي‌ميلي مي‌کردن
حالا ديگه حمايت خودشون رو اعلام مي‌کنن
،پس در نتيجه اين تائيد موبه‌موي :تکرار مي‌کنم، نظريه‌ي کمونيست‌هاست
اتحاد احزاب چپ، اتحاد نيروهاي چپ
،قادره که در هر کشوري
،و من تصور مي‌کنم که اون کشور ما خواهد بود
جنبشي به راه بندازه که قادر به پيروزي بر بورژوازي خواهد بود
به تجربه‌ي شيلي درود مي‌فرستيم
و از موقعيت استفاده مي‌کنم که بهتون بگم
از اونجايي که داريم حس مي‌کنيم تا چه حد اين تجربه براي سرمايه‌داران خطرناکه
و احتمال فشار، اگر نه دخالت مستقيم، رو ايجاد مي‌کنه
به طور ويژه از طرف امپرياليسم آمريکا
پس از اين جايگاه بهره مي‌گيرم که به شما بگم اگه در اين راستا دخالتي در شيلي صورت بپذيره
حزب کمونيست فرانسه و از اين مطمئنم که همراه ديگر احزاب چپ
ابتکار عمل رو براي به دست آوردن حمايت کامل دموکرات‌هاي فرانسه
!به نفع رفقاي شيليايي‌مان در دست خواهيم گرفت
(سانتياگو، 1972) رييس‌جمهور آلنده) (در برابر کارگران شرکت ملي‌شده‌ي سومار
من چيزي رو بهتون مي‌گم که به چشم خودم ديدم، چه خوشايند، چه ناخوشايند
!و اينجا هم استثنا نيست: در برابر خبرنگاران؟! چه بهتر
داخلي يا خارجي
بايد حضور داشته باشن
علي‌الخصوص خارجي‌ها
اونهان که مي‌تونن شهادت بدن
اينجا يک دموکراسي واقعي حاکمه
دموکراسي‌اي که در بعضي از کشورها که اين همه از دموکراسي حرف مي‌زنن وجود نداره
من دو روز رو اينجا گذروندم
بسياري جنبه‌هاي مثبت ديدم
و بسياري جنبه‌هاي منفي
:ابتدا جنبه‌هاي منفي
در اينجا دخالت مستقيم کارگري وجود نداره
!اين اشتباه بزرگيه
بايد اصلاح بشه
کميته‌هاي توليد ابتدابه‌ساکن در نظر گرفته شدن
براي اين‌که هر کدام از رفقاي زن و مرد بدونن
،در جايي که کار مي‌کنن بخش 1، 2 يا 3
وظيفه‌شون چيه
و همچنين اين‌که نقش کل بخششان در نقشه‌ي کلي چيه
چيزي که بايد در جلسات منظم مورد تحليل، نقد و بحث قرار بگيره
در جلسات بخش
بعد هم در مجمع عمومي
جمعه‌ها
يا شنبه عصرها
خوب گوش مي‌دين؟
بسيار تلخه وقتي آدم متوجه مي‌شه
که در جلسه‌ي بررسي نقشه‌ي استراتژيک كارخانه
فقط اقليتي از رفقاي زن و مرد شرکت مي‌کنن
!اين يک ضعف خودآگاهي سياسيه
تمام اين روندهاي اصلاحي براي يک جامعه‌ي نوين سوسياليستي بر چه چيز استواره؟
!بر کارگران
!و بر توليد، و بر توان توليدي
کارگري که مشارکت مي‌کنه
متوجه شده که پيش از اين چيزي جز يک ماشين نبوده
!البته اگه حتي ماشين هم بوده باشه
اما حالا او يک انسانه
که مي‌بينه کارخانه متعلق به اونه
چرا که متعلق به ملت شيليه
و او هم عضوي از اين ملته
پس بسيار تلخه وقتي آدم متوجه مي‌شه
که بعضي از کارگرها قادر به دزدي از صنعتشان هستن
!از کارخانه‌اي که مال خودشونه
اما من تونستم متوجه شم
که تا چه حد سرخورده‌کننده‌ست
که اونهايي که خوب کار نمي‌کنن
همان‌قدر دستمزد دريافت کنن که اونهايي که خوب کار مي‌کنن
!و بسيار خوشحالم که اين بهم گفته شد
نمي‌توان انتظار پاداش براي تنبلي داشت
يا هديه براي بي‌دقتي
هيچ برچسب سياسي‌اي نبايد قادر به محافظت از منافع فردي کاهل باشه
کارت عضويت حزب
:نه توانايي، نه افتخار خاصي محسوب مي‌شه
!هر فردي بايد قادر به کسب احترام باشه
:آيا قابل قبوله که از شما بشنويم
يا حقوق بيشتر يا اعتصاب»؟»
!آيا قابل قبوله؟ نه
!آيا مفيد خواهد بود؟ نه
آيا من نيروي پليس رو خواهم فرستاد
!که شما رو وادار به کار کردن کنه؟ نه
آيا دستور شليک به کارگران خواهم داد؟
!نه
چاره‌اي به جز صحبت کردن با شما ندارم، جز توضيح مسائل براي شما
و تلاش براي قانع کردن شما
و وقتي نيروي منطق کافي نيست
،و نيروي اخلاق
!کاري جز رفتن از دستم بر نخواهد اومد رفقا
چه کار ديگه‌اي مي‌شه کرد؟ بيکار بشينم و تماشا کنم، وقتي که اين کشور
بدون اتخاذ تدابير ريشه‌اي
!توي گرداب تورم اقتصادي غرق خواهد شد؟ نه
نه! چنين چيزي ممکن نيست رفقا
...در واقع
ما با تمام بدي‌ها و مضرات يک رژيم سرمايه‌داري دست‌وپنجه نرم مي‌کنيم
بدون اين‌که کوچترين منفعتي از سوسياليسم داشته باشيم
!مثل ساندويچ بين اين دو گير کرديم رفقا
:ديروز به رفيقي مي‌گفتم
براي من بسيار غم‌انگيزه
که ديگه فقط مي‌تونم در فاصله‌ي بين دو اتومبيل قدم بزنم
به دلايل امنيتي
فقط به اين دليل که سلامتم براي عده‌اي آزارنده است
(روز 11 سپتامبر 1973) آخرين تصاوير فيلم‌برداري‌شده) (از آلنده به عنوان رييس‌جمهور
(بئاتريس «تاتي» آلنده) (هاوانا سپتامبر 1973)
فقط به خاطر اين به اينجا آمده‌ام
که به اين ملتِ برادرم توضيح دهم
که صبح روز 11 سپتامبر در کاخ رياست‌جمهوريِ موندا، چه گذشت
در اين روزِ همبستگي با شيلي
مي‌خواهم از پيغامي که پدرم از من خواست برسانم، با شما بگويم
:پيغامي که در مونداي زير بمباران به من سپرد
«.به فيدل بگو که من وظيفه‌ام را به انجام رساندم»
بئاتريس آلنده در تاريخ 13 اکتبر 1977 خودکشي کرد
دقيقاً همان کاري که پدرش چهارسال پيش از آن کرده بود
امروز، از اين سرزمين آزاد در [قاره‌ي] آمريکا
:مي‌تونيم به رفيق رييس‌جمهور پاسخ دهيم
!مردم تو تسليم نخواهند شد»
!مردم تو پرچم انقلاب را بر زمين نخواهند گذارد
مبارزه تا پاي جان عليه فاشيسم آغاز شده
و فقط با شيلي آزاد به پايان خواهد رسيد
شيلي سربلند و سوسياليست
همان چيزي که تو بخاطرش جان باختي
،رفيق رييس‌جمهورِ عزيزم
«!پيروز خواهيم شد
از ميان همه، دو شخصيت :با نگاهشون، من رو عميقاً تحت‌تاثير قرار دادن
چوئن لاي
و چه‌گوارا
اين دو نيرويي دروني داشتن
اونها جديتي خاص
و شوخ طبعي ويژه‌اي داشتن
(پاريس، اول مي 1977) حالا تصور کنيد اون کسي که اين فيلم رو در سال 1977 روايت کرد
به خودش اين فرصت رو داده که بعد از مدت‌زماني طولاني دوباره اين تصاوير رو به تماشا بشينه
مي‌تونه مثلاً پانزده سال بعد توي سال 1993 باشه، فضاي يک نسل جوان
مي‌تونه روي زمان در حال گذار تامل کنه و تغييرات :اون رو با ابزاري بسيار پيش‌پاافتاده اندازه‌گيري کنه
با برشمردن واژگاني که توي دهه‌ي شصت هيچ معنايي نداشتن
،«واژگاني مثل «موج پناهجويان»، «ايدز»، «تاچريسم
،«آيت‌الله»، «سرزمين‌هاي اشغالي» «پروسترويکا»، «دولت ائتلافي»
و اين مخفف که جايگزين «يو.اس.اس.آر» [اتحاد :جماهير شوروي] شد و هنوز هيچ‌کس يادش نگرفته
سي.اي.آي» [انجمن همکاري‌هاي» [منطقه‌اي اروپاي شرقي و جنوب شرقي
روياي کمونيسم فرو ريخت
سرمايه‌داري در يک مرحله از نبرد به پيروزي رسيده، اگرچه نه در کل جنگ
اما منطقي متناقض‌نما کاري کرده که بعضي از ،دشمنان قسم‌خورده‌ي تماميت‌خواهي شوروي
افراد متعلق به چپ نو که ،اين فيلم تا حد زيادي به اونها اختصاص داده شده
گرفتار همين گردباد شدن
(پرتغال، 1974) هم‌آوردي‌شون عليه استالينيسم به همراه جايگاهشون به عنوان چپ، با مرگ استالينيسم مرد. در واقع اين دو جريان به شکل ديالکتيکي به هم متصل بودن
.«مثل «قورباغه و عقرب :کلام اورسون ولز را به ياد بيارين
«.اقتضاي طبيعت‌شان اين بود»
براي چهارمين بار، نمايشگاه سلاح‌هاي نيروي زميني
در «سَتوري» برگذار شد
با هدف رشد صادرات جديدترين دستاوردها در زمينه‌ي توليد اسلحه
صد و پنجاه شرکت‌کننده، 700 نوع از محصولات نظامي جديد خود را
به حدود 40 نمايندگي از کشورهاي مختلف عرضه کردند
اين‌طور بود که، راوي ما از چشمه‌ي قصه‌هايي که هميشه تخيلي قوي‌تر از تخيل ما داشتن مست شد
در آخر فيلمي که :در سال 1977 ساخته بود با خودش فکر مي‌کنه
اون موقع يک رابطه‌اي بين قاچاق اسلحه‌ي قدرت‌هاي بزرگ و انتخاب‌کننده‌هاشون برقرار بود 1112 01:27:49,300 --> ...with the plans carried out...
رابطه‌اي که مي‌بايست باعث کاهش جمعيت گرگ‌ها به عددي قابل قبول مي‌شد
حالا حدس بزنيد که امروز در حال تسليح چه کسايي هستن؟
:علي‌ايحال يک فکر تسکين‌دهنده
پانزده سال بعد، هنوز دنيا گرگ داشت
مولفين واقعي اين فيلم، با اينکه در ارتباط ‌با اکثر آنها
،اجازه‌اي براي استفاده از تصاويرشان گرفته نشده
،تعداد بي شماري از فيلمبرداران، صدابرداران
شاهدان عيني و مبارزيني هستند که کارشان بطور مداوم
در تضاد با قدرت‌هايي قرار گرفته
که ما را فاقد حافظه‌ي جمعي خواسته‌اند